Jefke

Ik heb een oud boekje ontleend in de bib hier, met volksliedjes uit de hele wereld.

Eentje ervan, uit Bulgarije, heeft een tekst die hetzelfde verhaal vertelt als ‘jef ge moet naar huis toe gaan’.

Jef heet in Bulgarije Elenke en is een vrouw, en het gaat als volgt:
Elenke, Elenke, kom naar huis naar je zieke geliefde
Is’m ziek? Laat het zijn, het zijn mijn zaken niet.
Ik zal deze vrolijke dans voor geen moment verlaten.
Hier blijf ik, ga weg, want dansen maakt me vrolijk.

Elenke, Elenke, je man is stervende
Is hij stervende? Laat het zijn, het zijn mijn zaken niet.
Ik zal deze vrolijke dans voor geen moment verlaten.
Hier blijf ik, ga weg, want dansen maakt me vrolijk.

Ze gebruiken zelfs de herhaling (iemand zingt, het koor herhaalt).

Maar de melodie is helemaal anders, dus dit lijkt mij een heerlijk voorbeeld van parallelle maar gescheiden ontwikkeling.

Waarschijnlijk is de tekst wel van de ene naar het andere land gereisd, tot in de late middeleeuwen kon volksmuziek gemakkelijk verspreiden.

Er was weinig verschil in de teksten van Duitse en Middelnederlandse muziek, mensen konden mekaars teksten nog lezen, dus er hoefde niets vertaald te worden. Zo kon muziek snel zwerven. En Duitsland is niet zo ver van Bulgarije, zodus.

In Nederlands Brabant zingen ze het lied ook, maar daar het Jef Jantje.

En in Duitsland ook, en daar is het de vrouw die naar huis geroepen wordt, niet de man. Dat is al een stapje dichterbij de Bulgaarse tekst.

Meer lezen? Bekijk de databank van Nederlandstalige literatuur.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: