Tante’s hekenbrouwsel

Wanneer ik soms snipverkouden rondloop, dool ik al snel naar de tuin, snij me een beetje rozemarijn, thijm en salie, en brouw een potje verkoudheidsthee. Snel, goedkoop, doet de klus.

Een tijd geleden zijn pa de vader nog “je grootvader zou blij zijn, te weten dat je planten kweekt”. Hij was metselaarshup, maar wat ik niet wist is dat hij eerst tuinierde.

Dan herinner ik me ook een wandeling als kleine koter met tante Bie, voluit Gabriella. (Waarom gaven de mensen in de lage landen überhaupt zo’n lange voornamen, als ze ze toch zo graag afkortten?) Wanneer we langs de kleine paadjes in Grimbergen wandelden, stak ze de paardenbloemen uit die in de berm groeiden. Ik was te jong om te weten wat ze ermee deed. Thee maken, de blaadjes voor salade,… Het is te lang geleden.

Een recentere herinnering met tante Annie (ja, ook zij heet voluit Anna Maria) die enkele uren bij ons doorbrengt, zonder andere familie. Ze moest zich vast zijn beginnen te vervelen, want opeens gaat ze de tuin in, wandelt langs de rand met het stukje braak bos naast ons huis, en komt terug met brandnetelblaadjes en enkele braambessen. Ze brouwt er een kopje thee mee, en lacht likkebaardend “ah, straks gaan we lekker drinken van ons heksenbrouwsel”.

Mensen erven genen en gewoontes van elkaar. Ik weet niet of het een gen of een gewoonte, maar ik ben blij aan goede familie te kunnen denken elke keer ik de tuin instap.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: