Voor een keertje

Elke maand ga ik enkele keren langs “mijn” park. Sinds enkele maanden ben ik weer actief als vrijwillige parkwachter in het Chase River Estuary park, op vijf minuutjes van huis.

Opdringerige ongewenste planten terugknippen, de infrastructuur inspecteren, een praatje slaan met parkgebruikers, allemaal fijne taken. Helaas hoort afval rapen er ook bij.

Bij een zoveelste plastic wegwerp drinkbeker voor een “slushie” (frisdrank met ijsklonters), een honderste schuimrubber hamburgerdoosje of papiero zakko numero cento begint een mens te filosoferen*.

Enkele jaren geleden dacht ik bij mezelf: “het zou toch niet mogen zijn dat mensen zo weinig respect hebben” of “allez. is de vuilbak nu echt tever stappen?” Maar vandaag denk ik eerder dat als onze drankjes en hamburgers niet in wegwerpverpakkingen zouden zitten het probleem er gewoon niet zou zijn.

Vanaf vandaag weiger ik nog een seconde hersenactiviteit te investeren in oplossingen zoeken voor het afvalprobleem, buiten de meest voor de hand liggende aanpak: het gewoon niet produceren. Niet “de vervuiler betaalt” maar “de producent van wegwerprommel betaalt”.

Wil McDonald’s echt goedkope speelgoedjes bij z’n kindermenus steken? Dan betaalt het de staat voortaan wat het ons kost om er weer vanaf te geraken. Geef flinke kortingen op de belastingen voor plekken die het aangemamer maken om ter plekke te consumeren. En een flinke extra laag taksen voor wie papieren bekers vult met slechte thee of koffie die binnen vijf minuten toch koud is.

Ik kan nog wel een tijdje doorgaan met oplossingen bedenken. Maar ik krijg hulp uit een onverwachte hoek: mijn cynisme. Ik ga er van uit dat de wereld toch half om zeep is, en dat olie binnenkort onbetaalbaar wordt. En dan zijn we meteen verlost van al die rotzooi: wegwerpverpakkingen en lage-kwaliteits-spulletjes zullen gewoon te duur worden om ze van aardolie te maken.

Ik kijk er eigenlijk wel naar uit. De wereld waarin er niet genoeg aardolie meer is om al de chemische mest te maken die we vandaag gebruiken. Dan wordt de biologische landbouw weer gewoon de enige mogelijke manier. Gedaan met pesticiden, we hebben weer meer mensen nodig die op het veld werken. Gedaan met goedkope hamburgers in schuimrubber doosjes, we zullen weer meer thuis moeten koken.

En opeens zal al die stress die we onszelf aandoen verdwijnen. Gedaan met onze eerste-wereldzorgen. Niks geen nood meer aan “zelfontplooiing” die ons in de gekste bochten dwingt. Toon je persoonlijkheid maar in de manier waarop je prei klaarmaakt, hipsters van de wereld.

Ahhhh ik kijk er naar uit 🙂 Maar ik zal er toch maar voor zorgen dan mijn nageslacht er klaar voor is. In een wereld die weer zal lijken op de periode voor de industriële revolutie ben je maar beter een zelfstandige boer dan Inwisselbaar Hulpje Nummer 50 van die boer.

Word ik opeens te filosofisch? Maak je borst dan maar nat, want ik ga me vanavond storten op de Meditaties van Marcus Aurelius 🙂

* voor de leesbaarheid tel ik de vele schoenen, tassen voor golfclubs, emmers, broeken, condooms, tapijten, barbeques,…. even niet mee.

Advertenties

7 responses to this post.

  1. Unfortunately, many people do not think the way that you do and anybody else who is concern about the future of our earth. It may be too late before people who are destroying our Earth realize what they have done. These are the disadvantages of being in a development country or even to other countries trying to keep up with the technology. Still, small or big good things we do to our community will make a difference. Keep it up!

    Beantwoorden

    • It’s in the little things indeed. There is a lady in an electric wheelchair who “walks” her dog every day. She leaves kitchen scraps for the chickens, and we give her some eggs in return. We talk every once in a while, checking if she is all good (her husband is long-time hospitalized).
      A micro-form of community building. I like it very much. learning your neighbour’s names is probably the first step to solving a lot of problems.

      Beantwoorden

  2. Posted by mama on april 19, 2015 at 1:30 pm

    Weelde en rijkdom verlaagt de mens tot een onverantwoord wezen… Maar wij doen in stilte verder met de dagelijkse sortering van die dingen die toch verpakt zijn.
    Trouwens, in Gent is de eerste kruidenierszaak geopend waar je je doosjes, zakjes enz. zelf moet meebrengen om te vullen. Er zijn al plannen om ook in Antwerpen en Brussel zulk een zaak op te zetten. Die jonge mensen geven niet op en klagen niet maar doen er iets aan.

    Beantwoorden

  3. We kunnen allemaal iets doen inderdaad. Fijn he, wanneer een idee goed blijkt te werken? Ik ben aan het denken aan een drastische stap: mijn brommer verkopen, en een batterij kopen voor mijn gewone fiets. Ik ben de rekensom nog aan het maken, maar het lijkt flink wat geld te kunnen uitsparen, zelfs in 1 jaar tijd. (onderhoud, verzekering, benzine, olie…)

    Beantwoorden

  4. Dag Thomas

    Na 2 jaar is mijn fiets terug gemaakt.

    Lucia en ik hebben besloten onze boodschappen te doen met de fiets. Maar plots verhuist onze ALDI toch niet naar een locatie die wat verder gelegen is. Maar dat is nu net positief want nu volgen we een nieuw traject door het bos loopt tot vlak bij het winkelcentrum.

    In het weekend doen we nu toch opnieuw ritjes van ongeveer 80 km.

    Hier in Apenland Limburg België merk ik als ik het fietspadennetwerk volg dat de elektrische fiets de bovenhand haalt (ruwe schatting: zeker 70% rijdt elektrisch).
    Maar we zijn daarom toch niet trager hoor met onze gewone dames- en herenfiets.
    Het is zelfs leuk als we die elektrische fietsen voorbij snorren, want dan horen we dikwijls “Amai, die gaan snel zonder batterij”. Maar het zijn dan ook de oudjes die elektrisch fietsen.

    En zonder batterij is nog altijd het meest milieuvriendelijkst.

    Groetjes

    Jan & Lucia

    Beantwoorden

  5. Gegroet Jan en Lucia!
    100% mee akkoord dat de benen de beste motor zijn. Maar ik wil je uitdagen om een weekje hier te komen werken, met de fiets 😉 Ik ben enorm blij met de extra steun van de batterij. Voor korte ritjes gebruik ik hem niet, maar 55 minuten “vals plat” zijn niet de beste manier om de dag te starten als je 8 uren zware arbeid te wachten staan haha.

    Blij dat jullie er zo vaak op uit kunnen trekken! Limburg is fantastisch voor de fiets, maar de Antwerpse Kempen zijn ook prachtig. De heuvelachtige kant van Leuven ook, heel andere gezichten.

    Beantwoorden

  6. Hallo Thomas en Naomi

    welnu we zijn met de fiets een stukje van de Antwerpse Kempen gaan verkennen en we hebben inderdaad prachtige natuurplekjes mogen ontdekken. Het heuvelachtige landschap van Leuven moeten nog gaan verkennen, maar dan zou voor Lucia een elektrische fiets toch goed van pas komen.

    Groetjes

    Jan

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: