Archive for april, 2015

Voor een keertje

Elke maand ga ik enkele keren langs “mijn” park. Sinds enkele maanden ben ik weer actief als vrijwillige parkwachter in het Chase River Estuary park, op vijf minuutjes van huis.

Opdringerige ongewenste planten terugknippen, de infrastructuur inspecteren, een praatje slaan met parkgebruikers, allemaal fijne taken. Helaas hoort afval rapen er ook bij.

Bij een zoveelste plastic wegwerp drinkbeker voor een “slushie” (frisdrank met ijsklonters), een honderste schuimrubber hamburgerdoosje of papiero zakko numero cento begint een mens te filosoferen*.

Enkele jaren geleden dacht ik bij mezelf: “het zou toch niet mogen zijn dat mensen zo weinig respect hebben” of “allez. is de vuilbak nu echt tever stappen?” Maar vandaag denk ik eerder dat als onze drankjes en hamburgers niet in wegwerpverpakkingen zouden zitten het probleem er gewoon niet zou zijn.

Vanaf vandaag weiger ik nog een seconde hersenactiviteit te investeren in oplossingen zoeken voor het afvalprobleem, buiten de meest voor de hand liggende aanpak: het gewoon niet produceren. Niet “de vervuiler betaalt” maar “de producent van wegwerprommel betaalt”.

Wil McDonald’s echt goedkope speelgoedjes bij z’n kindermenus steken? Dan betaalt het de staat voortaan wat het ons kost om er weer vanaf te geraken. Geef flinke kortingen op de belastingen voor plekken die het aangemamer maken om ter plekke te consumeren. En een flinke extra laag taksen voor wie papieren bekers vult met slechte thee of koffie die binnen vijf minuten toch koud is.

Ik kan nog wel een tijdje doorgaan met oplossingen bedenken. Maar ik krijg hulp uit een onverwachte hoek: mijn cynisme. Ik ga er van uit dat de wereld toch half om zeep is, en dat olie binnenkort onbetaalbaar wordt. En dan zijn we meteen verlost van al die rotzooi: wegwerpverpakkingen en lage-kwaliteits-spulletjes zullen gewoon te duur worden om ze van aardolie te maken.

Ik kijk er eigenlijk wel naar uit. De wereld waarin er niet genoeg aardolie meer is om al de chemische mest te maken die we vandaag gebruiken. Dan wordt de biologische landbouw weer gewoon de enige mogelijke manier. Gedaan met pesticiden, we hebben weer meer mensen nodig die op het veld werken. Gedaan met goedkope hamburgers in schuimrubber doosjes, we zullen weer meer thuis moeten koken.

En opeens zal al die stress die we onszelf aandoen verdwijnen. Gedaan met onze eerste-wereldzorgen. Niks geen nood meer aan “zelfontplooiing” die ons in de gekste bochten dwingt. Toon je persoonlijkheid maar in de manier waarop je prei klaarmaakt, hipsters van de wereld.

Ahhhh ik kijk er naar uit 🙂 Maar ik zal er toch maar voor zorgen dan mijn nageslacht er klaar voor is. In een wereld die weer zal lijken op de periode voor de industriële revolutie ben je maar beter een zelfstandige boer dan Inwisselbaar Hulpje Nummer 50 van die boer.

Word ik opeens te filosofisch? Maak je borst dan maar nat, want ik ga me vanavond storten op de Meditaties van Marcus Aurelius 🙂

* voor de leesbaarheid tel ik de vele schoenen, tassen voor golfclubs, emmers, broeken, condooms, tapijten, barbeques,…. even niet mee.

Advertenties