Archive for mei, 2014

Even rekenen

Een vast beeld hier in de stad zijn mensen (jong en oud, rijk en arm, saai of hip) die hun linkerhand de hele tijd opofferen aan het rondsleuren van een kartonnen beker met koffie. Voor vrouwen, die al een handtas rondsleuren en steevast aan het kwetteren zijn via hun smartphones betekent dat 0 vrije handen.

Maar dat terzijde. De rekenaar in mij (hoe klein die ook is) schiet hier in actie en vraagt zich af “hoeveel geld kan ik uitsparen door dat *niet* te doen?”

Dat was het startschot van enkele weken streepjes trekken op een briefje aan de koelkast.

Langs de ene kant hebben we een pak koffiebonen van goede kwaliteit, eerlijke handel én geroosterd op ons eiland. Totale kost inclusief taxen: 10 dollar. Hoeveel (excellente!) kopjes koffie hebben we thuis uit die bonen gepuurd? 52. Dat maakt 10/52 = zo’n 20 dollarcent per kopje.

Langs de andere kant zal ik even de *aller*goedkoopste meeneemkoffie nemen hier: bij de goedkoopste keten kan je voor 1.20 dollar een klein kopje koffie krijgen waar je hoofdpijn van krijgt, geserveerd door mensen die onderbetaald worden. En je moet LANG zeuren eer je een klein kopje krijgt, want ze duwen je liever naar een maatje groter.
In realiteit zou ik eerder naar andere ketens gaan en daar +-1.70 dollar neertellen voor iets betere koffie. Maar dan vergeten we nog dat je tijdens het aanschuiven bijna altijd wel iets extra’s bestelt. Maar soit.

Prijsverschil: sowieso gegarandeerd minimum 1 dollar gespaard per kopje koffie.

Met dit pakje bonen heb ik mijn koffieplezier gehad voor een maand. Met andere woorden: 52 * 1 dollar goedkoper geleefd dan mocht ik doen zoals iedereen en overal koude koffie meer naartoe sleuren in een kartonnen bekertje.

Aan 50 dollar per maand heb ik in juni 2015 mijn gitaar “teruggespaard” 🙂

Én van veel lekkerder en betere koffie genoten.

 

 

Advertenties

Meme oh Meme

Bear Grylls does it again.

Bear Grylls does it again.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

First (and probably last) attempt at creating a meme 🙂

Notch Hill

Vlak onder Notch Hill, bij Nanoose Bay, ligt een afgezonderd reservaat voor golfers.

Wij verkiezen de charme van de natuur, en gebruiken een vrije voormiddag voor een klim naar de top.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

My secret spot

De (ongewone) hitte en de daarbij  horende veranderde geuren en kleuren brengen herinneringen terug aan China en Okinawa. Ik heb enkele uren te doden tijdens het wachten op een herstelling van de auto. En ik dwaal af tot een plekje dat wel openbaar is, maar waar toch een zweem van mysterie hangt.

Om zonder foto’s toch een beetje te delen wat er gebeurde, ziehier een haiku haha.

Donderend water
is voldoende harmonie
voor de zachte fluit

Alle goeie dingen komen per drie

(Ter herhaling voor verdwaalde Googleaars: deze blog is vooral bedoeld voor vrienden en familie. Vind je hier toch wat leerrijks dan is dat een bonus!)

Ziezo, de Grote Oversteek zit er weer op. Niet la Grande Traversée, maar die andere: weer naar Nanaimo, British Columbia.

Deze keer met papieren voor lange tijd. Hoe lang? Geen kat die het weet.

Voorlopig zit ik dus weer op dit eiland, en daar gaan we het beste van maken. Want wat de uitdagingen ook worden, alvast 1 ding is erop verbeterd: ik kan eindelijk weer elke (bijna) avond naast N. liggen snurken. Dus er was energie voor …

…De Drie Geweldige Dingen

  • De keuken is eindelijk niet meer pimpelpurperpaars! Opeens ben ik niet meer misselijk, ziet alles er proper uit, zie ik mijn rommel tenminste staan en lijkt de tuin wel een schilderij door de ramen. Ik kan niet geloven dat we in het vorige anderhalve jaar in Nanaimo geen enkele keer de moed gevonden hebben.
  • Een grasmaaier! Zo eentje die je moet duwen. Hard labeur, dat is zeker, maar het is fijn dat je ook op zondag lekker kan staan zweten. Eindelijk komt de jungle stilaan onder controle (al is ‘de natuur onder controle krijgen’ als doel al net zo onhaalbaar als het idioot is).
  • Een fiets! Jongens en meisjes, lieve heersbeestjes nog aan toe, wat is me dat een plezier! Opeens kan ik met de fiets tot aan Bowen Park, daar een beetje aan de fitness toestellen hangen, stukje joggen langs de rivier en weer verder fietsen. En jawel jawel, ik ontdek nieuwe corridors van groen, en zelfs een geheim plekje waar je me deze zomer (niet, hihi) zal kunnen vinden. Zelfs boodschappen doen wordt een stuk aangenamer.
    De scooter is al best handig, maar geeft toch niet de flexibiliteit van een fiets.

Kleine bonusjes en hoeraatjes:

  • Eerste keer van de grond op een (glutenvrije) pizza gebouwd.  Als de hond zo lelijk, maar heerlijk gesmuld.
  • Een lokale slang is vriendjes geworden met ons bonsai boompje.
  • Misschien hoort het toch bij de drie hoofdzaken, maar het was niet zo gepland: mijn eerste Canadese gitaar! De eerste goeie, akoestische, gitaar die ik zelf betaal. Gek he, voor een man van 33. Maar het heeft al geloond, N. haalt de ukulele boven en we organiseren de eerste familiale jamsessie in ons huisje.

En wat staat er op het programma?

  • Een grote uitdaging: zien dat ik toegelaten word in de opleiding tuinbouw (dat is niet te vergelijken met Belgische opleidingen, waar “je inschrijven” niet meer dan een formaliteit is. Neeneen, interviews en de hele reutemeteut komen er aan.
  • Ondertussen een nieuwe baan zoeken
  • Kippen houden! Samen met de buren/eigenaars gaan we vier kippen (in leven proberen te) houden
  • En fijn om naar uit te kijken: de trek langs de Haslam hangbrug, en de plannen voor een eerste keer naar de top van Mount Arrowsmith.

Zo, nu hop naar de volgende stukken administratieve rompslomp en avonturen!

 

 

Wat je zelf doet…

.. is niet noodzakelijk beter, maar wel boeiend!

Er zijn heel wat dingen in de keuken die je zelf kan maken. Het smaakt veel beter, het is misschien niet goedkoper maar geeft wel veel meer voldoening.

Wat maken wij hier regelmatig zelf?

  • “Dashi”-bouillon voor misosoep, en ook goed voor..
  • ..Ponzu, een Japanse dipsaus
  • Pickles van rapen, bieten, gember (‘gari’) en van kelp (‘kombu no tsukudani’)
  • Gemberbier. Suuuper lekker zelfgemaakt! En heel fijn om te fermenteren voor bubbels hahaha. Veel zachter dan toegevoegde bubbels. Ik heb een maat die speciaal kwam aanbellen om nog wat gemberbier af te snoepen.
  • Deftige koffie: we drinken geen Starbucks of Tim Hortons tenzij bij uitzondering. Je eigen bonen malen is wel het minimum dat je kan doen om goedkoop goeie koffie te drinken.
  • Soyamelk en tofu. N. maakt haar eigen tofu als specialiteit van het huis 🙂 Maar de hoeveelheden soyamelk die we binnenspelen maken het ietwat beheersbaarder om doorgaans de soyamelk te kopen.
  • Marinades. Waarom zou je iets kopen waar een ander voor jou heeft bepaald welke gekke dingen er in zitten? Marineren is eenvoudig en vraagt enkel wat planning.
  • Soyapap, easy peazy
  • Ijsroom in de zomer (van noten en soya) of sorbets

Waar zijn we nog mee aan het experimenteren?

  • Hoisin saus (chinese pindasaus)
  • Pickles van wortels
  • “Bounty” repen
  • Cola

Wat deden we vroeger wel, maar nu niet meer?

  • Energierepen. Ik gebruik geen haver meer,  en de rest van de ingrediënten kan je gewoon los eten (bananen, sinasappels etc)
  • Yoghurt. We eten het niet in zo’n grote hoeveelheden, en er kruipt best wat tijd in.
  • Dadelrepen, om dezelfde reden: alle ingrediënten kan je ook op andere manieren binnen krijgen.

Kruipt er veel tijd in? Jazozeker. Maar gezien we allebei erg veel belang hechten aan goede voeding is het ons volledig waard. Het is ook gewoon een plezieriger manier om je avond door te brengen dan voor de buis te gaan hangen. En veel van het werk wordt ook veel eenvoudiger met oefening. Gezien we stilletjesaan denken aan kinderen (hoooo ho ho, nog niet voor dit jaar!) is het niet meer dan logisch dan dat we hier nu tijd in steken, zodat het bijna vanzelf gaat wanneer de spruiten aandacht gaan opeisen.

De lijst met mogelijkheden is eindeloos, maar je moet wel keuzes maken. Ik steek geen tijd meer in gebak of speciale desserten. Eenvoudige dingen volstaan, wanneer de basiskwaliteit goed is. Ik kies ook resoluut voor Chinese en Japanse gerechten om zo efficiënt mogelijk te blijven. (Wanneer je “exotisch” kookt helpt het om veel saucen en specerijen zelf te maken, anders wordt het een dure hobby. )In de winter komen daar dan Oost-Europese stoofschotels bij 😀 En gezien ik probeer de seizoenen te volgen betekent dat bv geen ijsroom in de winter (duh) maar ook bv dat Mexicaanse rijstschotels maar heel eventjes in het jaar op tafel komen. Dat maakt het speciaal,  iets om naar uit te kijken.

En dat, lieve kijkbuiskindertjes, is de grote clue. Wanneer koken iets is waar je naar uitkijkt, dan is het geen labeur meer.