Laatste keer de berg op

Het is prachtig weer, N heeft geen wagen nodig, en het kriebelt. Dus ik rij naar mijn favoriete bergje om nog een keer van het uitzicht te genieten. Zes keren tot de top, en zes keren een andere weg terug. Het is best een heerlijk gevoel een klein beetje te verdwalen en dan met fijn wam schuldgevoel te beseffen ‘whooo als ik hier nog even naar links was blijven gaan, dan….’

Bij een kleine zijsprong vind ik de resten van een blokhut (of misschien een beschermend muurtje voor tenten). Een deel van de paden die de berg opgaan zijn oude houthakkerspaden, misschien was dit een tijdelijke slaapplaats?

Bij thuiskomst de slaapoogjes van mijn twee slaapminnende huisgenoten, en meer heeft een mens niet nodig om zich goed te voelen.

Advertenties

2 responses to this post.

  1. Posted by lieve on november 20, 2012 at 10:24 am

    dat zal ook niet, zo’n ganse dag in de wijde natuur… vol energie en zuivere longen en dan iemand thuis vinden, mooier kan niet…

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: