Vijf gedachten op een warme zomeravond

Vijf gedachten van vandaag vloeien samen:

1 Dieren die we domesticeren ondergaan allemaal een proces van infantilisering. Gedrag van het onvolwassen wilde dier wordt het gedrag van het gedomesticeerde volwassen dier. Een hond blaft, net zoals pups van wolven. De volwassen wolf huilt. Veel effecten zijn ongewild, maar onvermijdelijk. Het gaat zowel om het uiterlijk als om gedrag.

2 Als mens in een westers land maken we vandaag de kans tot een verlengde kindertijd. Volwassenen kunnen tijd en geld steken in ‘kindergedrag’: bootjevaren voor het plezier, videospelletjes, rollenspellen met trollen, elfen en orcs… Honderd jaar geleden zou daar volkomen op neergekeken worden. Vandaag is het normaal, en ben je saai als je niet minstens 1 zulke passie hebt. Welliswaar als ‘zijproject’ in je leven, naast iets ‘echts’ volwassen zoals een carrière of een gezin.

3 Naar de universiteit gaan om te doctoreren heeft in Noord-Amerika bijna geen enkel nut meer. Er wacht je een toekomst van financiële problemen, afzondering van je vrienden en familie, stress, desillusie en slechte werkvooruitzichten. En dat alles om te specialiseren in 3 regels uit een gedicht dat 500 jaar oud is. Een gepassioneerde loodgieter kan de mensheid meer verlichting schenken. Ook in de wetenschap valt de relevantie van een doctoraat te betwijfelen: iemand die tien jaar heeft gewerkt aan een thesis die eindelijk echt volledig helemaal bewijst (oh ja, werkelijk?) dat enzym x in geval y kan interageren met agent z heeft 0,000001 procent impact gehad op de wereld. Een farmaceutisch bedrijf dat onwetenschappelijk en onethisch een nieuw, onvolmaakt medicijn, op de markt gooit om dan wat brandjes te blussen en de ergste bijwerken bij te sturen na vijf jaren van diverse klachten zal een veel groter verschil gemaakt hebben. De academische wereld wordt je hele wereld. Maar doet die er toe?

4 De vergelijking met het Olympisch Comité is makkelijk te maken: een orgaan dat zichzelf benoemd, maar bijzonder weinig relevantie heeft in de grotere wereld. Een staat die topsporters sponsort heeft daarmee de volksgezondheid niet vooruitgeholpen. Een staat die seniorenyoga sponsort doet veel meer. Wie zal de beste kasten maken? Een student houtbewerking die wel eens een goed boek gelezen heeft over oude stijlen, of een doctor die alles weet over vijftiende eeuwse bindtechnieken met bamboehout in de Indonesische archipel?

5 Beeld je een monnik in. Hij heeft, dankzij mecenaat of de (al dan niet vrijwillige) steun van een samenleving na vijftig jaar gebed, studie en meditatie verlichting heeft gevonden. Wanneer men hem vraagt wat nu het ultieme doel van de mensheid is, hoe we verlichting bereiken, hoe we dichter bij God kunnen komen,… antwoord hij dat het antwoord niet verteld kan worden, enkel ervaren door hetzelfde te doen wat hij deed. Met andere woorden: wanneer we als volledige mensheid de verlichting willen bereiken, sterven we met z’n allen van de honger. Heeft verlichting zin, als het slechts door enkelen ervaren kan worden?

Wanneer deze 5 gedachten samenvloeien stelt zich de vraag: hebben we onszelf ondertussen zodanig gedomesticeerd dat we gedrag dat typisch is voor een onvolwassen brein (het zoeken naar de ‘ultieme waarheid’, het streven naar perfectie, het alles weten over bijna niets) verheffen tot het ultieme gedrag. Tot de grootste en meest waardige van alle roepingen?

Dit is niet bedoeld als belediging voor wie dan ook, het zijn vragen die ik me stel. Wie het antwoord meent te kennen kan altijd antwoord achterlaten.

Advertenties

4 responses to this post.

  1. Posted by lieve on juli 16, 2012 at 8:49 am

    puntje 5.: we moeten niet met z’n allen gaan mediteren maar er gaat een enorme rust en invloed uit van dezen die dit wel doen op de ‘druk’ bezigzijnde en ‘vergetende te leven’ medemensen. Deze laatste groep komt pas in contact met de stilte wanneer zij door ofwel fysiek ofwel geestelijk ziek worden naar ‘iets’ op zoek gaan en zij meestal bij de beleving van de eerste groep terechtkomen. (denk aan burn-out, stress, enz.)

    Beantwoorden

    • Absoluut mee eens. Ik vergelijk het graag met topsport vs het gemeentelijke voetbalteam. Het zijn de ‘topsporters van de zingeving’ waar ik het moeilijk mee heb. Maar een geestelijke die met een been in het dagelijkse leven staat van de wereld rondom hem, die kan een waardevolle bijdrage leveren, hetzij als voorbeeld, hetzij als raadgever.
      Dat is wss een van de redenen waarom ik tegen het celibaat ben. Het maakt het leven van een priester tot iets artificieel. Gisteren hadden we hier nog een protestantse pastoor op bezoek haha. Hij is ook (en eerst en vooral) folkmuzikant. Tijdens de werkuren doet hij hard zijn best om bescheiden te zijn, maar gisteren na een glaasje wijn (zijn wijn, niet de mijne 🙂 ) kwamen de verhalen uit zijn glorietijd naar boven. Toen hij vertelde hoe Joni Mitchell ooit met zijn band kwam jammen twinkelden zijn ogen nog steeds. Mooi om te zien hoe hij niet aan “namedropping” deed (rondstrooien met de namen van sterren die je kent) maar oprecht nog altijd onder de indruk was van dat moment. Hij gaat me helpen een kist te maken voor mijn nieuwe mandola 😀

      Beantwoorden

  2. Posted by jaak on juli 17, 2012 at 8:23 am

    Jo, mijn reactie was niet bedoeld als enige vorm van kritiek op Lego (je weet toch waar de naam vandaan komt?) maar eerder enkele simpele beschouwingen op je 5 gedachten op een warme zomeravond, fenomeen dat wij hier helaas niet meer kennen!

    Beantwoorden

  3. Dat had ik door 🙂
    Lego komt toch van leg god, niet? “speel goed”.

    Mijn filosofie over filosofie is als volgt: het moet praktisch blijven. In het ijle weg nadenken kan fijn zijn, maar er moet een rem opstaan.
    Ik heb ook helemaal geen probleem met iemand die helemaal gefascineerd is door 1 precies iets (bv “tactiek in de laatste veldslag van Julius Caesar”) maar je kan je afvragen of het de moeite loont om er 10 jaar studie aan te wijden. Daaruit volgend: als je dan toch tien jaar opzoekingen wil doen en een studie publiceren, moet dat dan perse via een universiteit? Maar we kleven er het label van kwaliteit op, en sluiten uit dat je iets kan leren buiten de school.
    Ik herinner me nog gesprekken met universitaire vrienden, waar hun mening soms neerkwam op “gij moet uw bakkes houden over dat onderwerp, want je hebt het niet Gestudeerd”. Oh well 🙂

    Warme zomeravonden zijn er hier ook nooit. Overdag is het wel mooi nu. Maar omdat we vlak aan de zee wonen koelt het snel af. Hopelijk stopt die straalstroom snel!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: