Multicultural Festival in the Old City Quarter

Op dezelfde dag als de Miner’s picnic valt het kleine multicultural festival van Nanaimo.

Het verschil is groot. Hier zijn vooral oudere en meer begoede Nanaimonaren bijeen. Fijnste cultuurclash die ik zie is een grote cirkel grijsgehaarde dames, blanker dan blank, die gefascineerd leren trommelen op djembés. Het wordt heerlijk wanneer ik een eenzame moslim in zijn infostandje zie zitten, tegenover het podium waar twee halfnaakte (Malay?) danseressen exotisch wiebelen en alle aandacht trekken. Het leven is niet fair, moet de arme moslim gedacht hebben.

De Oekraiense vereniging van Nanaimo blijkt groter dan ik dacht, ik hoop in de toekomst een van hun dansen te kunnen meepikken.

We passeren nog even het oude treinstation dat volgend weer een echt station wordt. De spoorlijn gaat opnieuw open, met als belangrijk verschil dat Nanaimo het hoofdstation op het eiland wordt, niet langer Victoria. Nanaimo, en het eiland, kunnen erg veranderen wanneer dit terug tot leven komt. En ik denk ten goede.

Helaas pindakaas, lang konden we niet blijven. Hop hop terug naar de Miner’s Picnic.

Advertenties

2 responses to this post.

  1. Posted by lieve on juni 25, 2012 at 9:51 am

    ik zal tante Annie en nonkel Jef vertellen over de Oekraïnse aanwezigheid…..

    Beantwoorden

    • In 1951 telde het Canadese censusbureau zo’n 450.000 mensen aan de westkust die Oekrains als moedertaal hadden. Ze hebben er zelfs even aan gedacht om het een officiële taal te maken.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: