Een nieuw zicht op de wereld

Na zes jaar trouwe dienst geniet mijn oude dunne toeristencamera van een welverdiend pensioen. Hardnekkige vlekken op de lens, een zoom die niet meer zoomen wilde waren de gevolgen van een hoge leeftijd. Maar hij heeft een mooi leven gehad 🙂 Maar ook in zijn jonge jaren foeterde ik vaak op de moeilijke nachtopnames en het gebrek aan zoom.
Na twee nachten opzoekingswerk vind ik een camera die te mooi lijkt om waar te zijn: comptatibel met de oude qua batterijen en geheugenkaarten (spaart een fortuin uit), nog altijd dun en licht (en geen doelwit voor dieven) maar wel met een joekel van een zoom. Wanneer die immense lens uit dat kleine beestje komt, dan moet ik spontaan denken aan een kleine pony met een dikke.. staart?
De besprekingen op hét nét zijn steevast lovend, en hoera en juich, bij de lokale electronicazaak staat er 100 dollar korting op. Op een totale prijs van 400 dollar betekent dat 25% korting. Waanzin waanzin. Waanzinnig gekrijs in ons huis wanneer ik merk dat hij overal uitverkocht is (einde model). Op de website van de electronicazaak zoek ik alle winkels in Canada af, en er is nog… 1 exemplaar! In een winkel op ons eiland. Snel telefoneren om Hem opzij te laten leggen. Dat kan echter alleen, vertelt de vriendelijke mijnheer aan de foon, door een beetje geld neer te leggen in de dichstbijzijnde vestiging. En dan sturen ze hem wel op.
Geen tijd te verliezen, ik spring als een bezetene in de wagen, scheur de snelweg op, rij drie omaatjes omver en al slippend parkeer ik de auto voor de ingang, om met de tong uit de bek de eerste de beste verkoper aan te klampen. “Reservee-heer he-hem voor mij-hij-hij-hij” heig ik.
De brave man veegt mijn kwijl van zijn stropdas en doet het nodige.

Met bang hart keer ik huiswaarts. Ben ik nog niet te laat? En hoe lang moet ik wachten? Misschien mist hij de eerste levering? Oeh en ah en ach jee toch.
Maar de volgende ochtend al krijg ik telefoon van de bediende, die de camera voor mij is gaan ophalen. “Ach ik was toch bij vrienden op bezoek, dus ik dacht ‘ik spring even binnen’. Dat zijn dan de voordelen van personeel dat op commissie werkt.

Allezhop met N ga ik de camera ophalen, geef de bediende een flinke handdruk (al had hij vast liever een flinke fooi gehad) en we vieren de aanschaf met een kopje thee. En natuurlijk, het eerste onderwerp dat op de gevoelige plaat van deze camera wordt vastgelegd is …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: