Met lichtmis geen vrouwken zo arm…

of ze… Ja weet ik veel!Ik ben geen vrouwken.

Maar ik herinner me wel de traditie binnen mijn moeders familie om met Lichtmis stapels pannenkoeken soldaat te maken. Daarbuiten krijgt mijn moeder nog steeds spontaan aanvallen van pannenkoek-moeten-makerij, en dan kom je thuis van je werk en staat er een toren dampend genot op je wachten.

Op de landsbond van CM waar ik werkte voor mijn verhuis naar Canada had ik een collega uit Waals-Brabant die de lichtmis-traditie op dappere wijze verdedigde op de werkvloer. Met lichtmis kwam hij binnenwandelen met indrukwekkende hoeveelheden pannenkoeken. Iedereen van de IT dienst, van bleu’ke tot topmanagement stond in de rij. En ja, er werden vergaderingen stopgezet om eerst even pannenkoeken te gaan halen.
Daniel, si tu lis ceci, sache que tu seras pour toujours mon héros 😉

Ik hoor wel vaker dat mensen die ver weg van huis zijn meer drang hebben om zich aan tradities vast te klampen. Zo sprak ik vorige week een taxichauffeur met Finse roots, die mij bezwoer dat in het binnenland van Canada er nog afstammelingen van Finnen rondlopen die zo uit de sprookjesboeken lijken overgekomen. De Oost-Europese gemeenschap hier laat Sinterklaas komen in december (ja, dé Sinterklaas) en Sikhs hebben hier baarden van een lengte waar ze in India nog niet aan zouden durven beginnen groeien.

En ik? Ik bak pannekoeken met Lichtmis 🙂 Voor de buren, vrienden en collega’s.
Maar zo eenvoudig is het niet. In mijn drang om een uniek minicultuurtje te maken voor ons gezin kies ik een recept voor Japanse pannenkoeken voor deze oer-Nederduutse traditie.
Dorayaki zijn dikke pannenkoeken met een vulling van zoete rode bonen. Ik probeer heiliger te zijn dan de paus, en gebruik kwaliteitsmeel, Eerlijke Eiren en maak mijn eigen rode-bonen-pasta. Dat houdt in: urenlang weken en drie maal opkoken.
Waar ik geen rekening mee hield, is dat het recept dat ik volg “gewoon” meel dicteert. Als gevolg is mijn deeg superdik, en sta ik te bakken van 7u ’s avonds tot middernacht eer ik mijn stapels klaar krijg. Dat vergeten we nooit meer.

Dan in een zakje klaar voor de volgende, dag, mét de officiële Mori No-stempel erop. Een zakje met een kwaliteitsstempel, daar móet wel goed spul in zitten 😉

Tot mijn grote vreugde zegt er niemand “eikes beikes vies en bah” en krijg ik zelfs een paar complimenten van collega’s. Oef! Mission accomplished.
(vader en Véro, jullie hebben hiervan al eens kunnen proeven)

Advertenties

5 responses to this post.

  1. Posted by lieve on februari 6, 2012 at 8:57 am

    ik vond dat het zo stil was aan de overkant van de oceaan, maar nu snap ik het. Bakken en bakken en nog eens bakken en dan verder koken en koken….
    Fijn zo, ik zal hier in Kampenhout al maar zeker basis voedsel in huis halen om je wilde plannen te kunnen uitvoeren.
    Ik zie er naar uit.
    Groetjes,
    mama

    Beantwoorden

  2. Posted by Depaaa on februari 6, 2012 at 8:25 pm

    Hij zal je keuken vuilmaken 🙂
    Véronique watertandt als zij aan die pannekoeken denkt. Hou maar wat meel over voor in mei!

    Beantwoorden

  3. Naomi zegt dat ze volle vertrouwen heeft in ons kokerellen 😉
    We hebben na een half jaar in deze keuken nog geen last gehad van:
    – vergiftigingen
    – schimmel
    – ratten of muizen
    – brand

    Dat zijn natuurlijk geen garanties voor onze avonturen in Kampenhout 😉

    Beantwoorden

  4. Posted by lieve on februari 27, 2012 at 9:28 am

    het is reuzegoed meegevallen met al dat kokerellen… zowel wat het eten betrof als de toestand van het elektrisch vuur.
    De afwas, dat was wat anders… het machine heeft mogen draaien maar ja alles werd zelf bereid.
    mama

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: