Een huis voor Suzu

Onze kater heet Suzu. Dat op zich is al buitengewoon, want niemand in mijn familie slaagt er in de naam juist uit te spreken.

Maar hij heeft ook een karakter. En stembanden. En de combinatie van die twee was me ’s nachts toch te veel. Daarom flikker ik hem buiten wanneer we slapen gaan. Maar elke avond voel ik hoe N’s hartje breekt.

“Oooh het is zo koud buiten. Zou hij het koud hebben? En die wind! En regen, brrrr.”

Ik bezwijk onder de druk, trek naar Rona (lees: Gamma) en kom terug met een hoop planken, schroeven en balken. Jeetje wat een balken… Hier gebruiken ze geen metriek stelsel (enkel voor snelheidsaanduiding op de wegen) dus alles korter dan een kilometer is hier in duimen, voeten en meer van dat fraais.

Het gevolg is dat mijn plannetje, opgesteld in centimeters, voor geen meter meer klopt. De lui in Rona moeten alles omrekenen, en zo beland ik met vier joekels van balken.

Ik leen wat gereedschap van de buren (cirkelzaag en handboor) en ga een dag aan de slag. Zes uren later staat het huisje recht. Het is de eerste keer dat ik iets ingewikkelder dan een bankje in mekaar pruts, en best wel apetrots (dat het nog niet ingestort is 😉 )

De volgende fase is het schuren en schilderen. Maar eerst wat inspiratie zoeken. Mijn thema wordt “native Canada meets Vikings”. Spannend 🙂

Advertenties

2 responses to this post.

  1. Dag Thomas,

    Dit poesenhok (of moet ik zeggen paleis) zal zeker een orkaan doorstaan.

    Zoals ik merk op je blogs geniet je met volle teugen van het leven en poseer je nog steeds met een brede glimlach op je foto’s.

    Vorige jaar ben ik afgestudeerd lagere graad 3 ‘Alt saxophone’ maar … zit nu in hogere graad 1 voor samenspel en harmonieorkest.
    Ik volg evenwel de klassieke opleiding maar Jazz blijft mijn passie. Blijkbaar lukt het ook al een beetje om partituren van John Colltrane te spelen. Dat zit dus goed.

    Groetjes,

    Jan

    PS: i.v.m. je artikel “Her-ontdek” . Ik ben vorige week op de mijnterril geweest van Heusen-Zolder. Het was prachtig weer. Eenmaal boven (150m hoogte) weet je gewoon niet wat je ziet – een adembenemend panoramisch uitzicht terwijl ik hier al heel mijn leven heb gewoond.

    Beantwoorden

    • Merci Jan 🙂
      Ik hoop dat de kat het ook een paleis vindt. Maar vreemd genoeg heeft de kat van de buren er meer interesse voor dan hij! Waarschijnlijk zal hij het leren apprecieren wanneer het weer slechter wordt.
      Blij te horen dat je steeds vooruit gaat in de muziek 🙂 En elke minuut die je steekt in je klassieke opleiding zal ook je jazzspel ten goede komen. Zo is elke minuut goed benut 😀
      Zodra je een opname hebt die ik kan beluisteren, graag de link!

      En ik ben zo blij met je reactie over de mijnterril. Dat is precies wat ik bedoelde 🙂 Jeej!
      Weet je dat de meeste Belgen nooit in het Atomium komen? Gewoon omdat dat “iets voor toeristen is”. Maar het uitzicht, jongens..
      Nu, vanop de Basiliek van Koekelberg (aanrader aanrader! perfect te doen tijdens een lange middagpauze op de landsbond of op een namiddag na een halve dag werk) kan je ook héél wat van Brussel zien. En de kerk is toch wel een van de mooiste die we hebben.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: